{"id":1373,"date":"2025-05-01T12:14:04","date_gmt":"2025-05-01T10:14:04","guid":{"rendered":"https:\/\/carreira.info\/blog\/?p=1373"},"modified":"2025-05-01T12:14:04","modified_gmt":"2025-05-01T10:14:04","slug":"o-cura-vilacova-e-o-cobro-das-oblatas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carreira.info\/blog\/2025\/05\/01\/o-cura-vilacova-e-o-cobro-das-oblatas\/","title":{"rendered":"O cura Vilacova e o cobro das oblatas"},"content":{"rendered":"\n<p>Don Manuel Antonio Vilacova Garc\u00eda, cura p\u00e1rroco de carreira dende o 1849 ata o 1884, chegou \u00e1 parroquia no mes de outubro do ano 1847 exercendo de ec\u00f3nomo, e as\u00ed estivo ata o ano 1849 no cal pasou a dirixir a mesma. Era natural da parroquia de San Xo\u00e1n de Orto\u00f1o, en Ames. Mentres foi ec\u00f3nomo viveu no lugar do Outeiro, e cando pasou a p\u00e1rroco arranxou reitoral de Sampaio para irse vivir al\u00ed.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>A este crego tocoulle vivir dous tristes episodios da historia da nosa parroquia, xa que durante o seu curato foi cando se estendeu a epidemia do c\u00f3lera por estas terras e que deixou en Carreira a cifra de 146 mortos, tema este do que xa falamos nun capitulo anterior deste <em>blog<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>Pero un ano antes, no 1853, o outro episodio triste deste cura fora po\u00f1erse na contra duns cantos fregueses que se negaban a pagar os tributos \u00e1 Igrexa en forma de oblatas, que eran os conceptos de pagamento \u00f3 p\u00e1rroco polos dereitos das misas de bautismos, casamentos e enterros, e que se correspond\u00edan basicamente en entregarlle ademais das cantidades de di\u00f1eiro correspondentes, outros esp\u00e9cimes tales como gali\u00f1as, aceite, millo, etc. Chegou a levalos a xuizo ata o xulgado de Noia, e ante a apelaci\u00f3n destes, \u00e1 Coru\u00f1a, sendo as d\u00faas causas perdidas polos fregueses de Carreira, tendo que cederen e volver a facer efectivas as devanditas taxas. Foi o se\u00f1or Vilacova un p\u00e1rroco que logo do seu pasamento non tivo unha boa lembranza dos veci\u00f1os da parroquia, \u00f3 contrario do que pasara con alg\u00fans dos seus antecesores.<\/p>\n\n\n<div class=\"wp-block-image\">\n<figure class=\"aligncenter size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"725\" height=\"1024\" src=\"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2-725x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1443\" style=\"width:379px;height:auto\" srcset=\"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2-725x1024.jpg 725w, https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2-212x300.jpg 212w, https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2-768x1085.jpg 768w, https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2-600x848.jpg 600w, https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/2025_vilacova_2.jpg 800w\" sizes=\"auto, (max-width: 725px) 100vw, 725px\" \/><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<p class=\"has-text-align-center has-small-font-size\">Fragmento do libro onde se recollen as queixas do cura Vilacova ante o Arcebispado. Ano 1853.<\/p>\n\n\n\n<hr class=\"wp-block-separator has-alpha-channel-opacity\"\/>\n\n\n\n<p>D. Manuel Antonio Vilacova Garc\u00eda, cura p\u00e1rroco de Carreira, fai unha anotaci\u00f3n no libro de f\u00e1brica parroquial facendo referencia \u00e1 negativa dunha grande parte dos fregueses, que aproveit\u00e1ndose dos acontecementos pol\u00edticos en Espa\u00f1a nesa \u00e9poca, se opo\u00f1en a pagar as taxas denominadas oblatas \u00e1 Igrexa, presentando asemade un preito contra deles e ga\u00f1\u00e1ndolles a causa.<\/p>\n\n\n\n<p><em>\u00abOtra advertencia tambi\u00e9n notable. Con motivo de los disturbios pol\u00edticos en innovaciones en materia eclesi\u00e1stica desde la muerte del rey Don Fernando 7\u00ba en 1833 hasta la fecha, muchos vecinos de esta parroquia se denegaron en 1841 a pagar al Cura la Oblata como lamento de pie de altar con que siempre desde tiempo inmemorial concurrieron a mis antecesores y que consist\u00eda y consiste en pagar por el mes de setiembre medio ferrado de trigo cada matrimonio y cada viuda. Por abandono, descuido o mala fe de los que regentaban la parroquia dej\u00f3 de pagarse al cura la mencionada oblata (casi \u00fanico recurso de su subsistencia) hasta el a\u00f1o de 1846, en que posesionado de este beneficio mi inmediato antecesor D. Jos\u00e9 Mar\u00eda Carracido gestion\u00f3 por hacer valer su derecho, pero la falta de medios y m\u00e1s que todo la muerte que le sobrevino en octubre del a\u00f1o siguiente hizo que las cosas siguieran en el mismo estado hasta el a\u00f1o de 1849 en que posesionado yo como cura p\u00e1rroco entable en fines del citado a\u00f1o la correspondiente demanda ante el Sr. Valentin Metola, Juez de primera Ynstancia de este partido de Noya ante Bernardo Crugeiras, Juan Francisco Mart\u00ednez, Mat\u00edas Reiriz, Jacobo Sampedro, Manuel Sampedro y Estevan Parada, a los que posteriormente se agregaron otros muchos hasta el n\u00famero de 81, por todos designio este ruidoso pleito hasta sentencia definitiva por la que dicho Sr. Metola declar\u00f3 procedente el pago de oblatas y me ampara en la posesi\u00f3n y propiedad desa percepci\u00f3n Dicha sentencia se pronunci\u00f3 y public\u00f3 en 24 de ene ro de 1851, detestaron varios medios de avenencia sobre atrasos y no teniendo efecto se elev\u00f3 el pleito en apelaci\u00f3n al tribunal de La Coru\u00f1a cuya primera sala confirm\u00f3 en 1\u00ba de diciembre del mismo a\u00f1o la sentencia del Juez de Noya. Suplicaron los demandados pero volvi\u00f3 a ver confirmada en 17 de marzo de 1852 por los siete Sres. de la Audiencia que tuvieron parte en la revista de este ruidos\u00edsimo y re\u00f1ido pleito. Todo consta original en la ejecutoria que al efecto se me espidi\u00f3 y que obra y obrar\u00e1 en el Archivo de esta iglesia parroquial entre los dem\u00e1s documentos pertenecientes a ella. Y para que en todo tiempo mis sucesores tengan conocimiento de esto y tengan causa sobre sus derechos y que por su descuido no den lugar a nuevos conflictos, dispendios y disgustos a sus sucesores como los que a mi me causaron los que desde 1837 regentaron la parroquia pongo esta advertencia notando de paso que este pleito se halla en Noya, en la esriban\u00eda de D. Jos\u00e9 Amad en donde se podr\u00e1 buscar caso llegue a desaparecer del Archivo de esta iglesia la menciona da ejecutoria. Rectoral de San Pelayo de Carreira y Agosto trece de mil ochocientos cincuenta y tres. M. Antonio Vilacova\u00bb.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>\u00abOtra advertencia. En vista de lo que padec\u00ed y gast\u00e9 para poner la oblata al corriente seg\u00fan va relacionado en la advertencia anterior creo oportuno para que en todo tiempo haya luz y noticia, sentar una minuta de los m\u00e1s derechos de estola y pie de altar que por costumbre inmemorial perciben tambi\u00e9n los Curas de esta y que del mismo modo que la oblata quer\u00edan muchos feligreses cesase su pago empezando a denegarse a solventarlos. No hubo necesidad de compelerlos por demanda \u00f3 judicialmente pues con terminarse el pleito a mi favor, termin\u00f3 toda resistencia al pago de los m\u00e1s derechos cuyos son como sigue: Por un Bautismo se pagar\u00e1 al cura cuatro cuartos al tiempo del bautismo y adem\u00e1s una gallina del Campo, y cuando la madre del bautizado entra en la iglesia otros cuatro cuartos. Por un Casamiento tres gallinas del Campo y seis reales por la misa de relaciones. Por el entierro de un p\u00e1rvulo una gallina tambi\u00e9n del Campo: y por la misa que se le aplica seis reales. Por derechos de los entierros de los adultos lleva el Cura lo en que se conviene con los herederos de los difuntos: es decir no hay cuota fija pues son convencionales teni\u00e9ndose presente las circunstancias del finado y sus herederos. = Se debe aqu\u00ed notar que cuando el pleito de oblatas se puso a prueba introdujeron los demandados en su articulado una pregunta capciosa en la que dec\u00edan que el Cura s\u00f3lo llevaba una peseta o cuatro reales de derechos por cada sacerdote que asist\u00eda al entierro pero yo deshice la equivocaci\u00f3n que con refinada malicia se quer\u00eda hacer valer y restituy\u00e9ronse estos derechos a su primitivo estado con la singularidad que tanto los derechos por entierros como los m\u00e1s aqu\u00ed relacionados est\u00e1n probados por la confesi\u00f3n que en el ya citado pleito de oblatas hicieron los demandados en su articulado de prueba. La corruptela de la peseta empez\u00f3 en tiempo del Sr. Villarroel a lo \u00faltimo de su vida y sigui\u00f3 todo el tiempo de los ec\u00f3nomos y del Sr. Carracido mi inmediato antecesor.<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><em>Estas son las costumbres que hall\u00e9 cuando vine de cura ec\u00f3nomo de esta parroquia en 17 de octubre de 1847. = Casa Rectoral de Carreira y Setiembre 2 de 1853. = M. Antonio Vilacova\u00bb<\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-small-font-size\">Fontes:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-small-font-size\">&#8211; AHDS Compostela. Libro de f\u00e1brica III San Paio de Carreira, Fol.332-334. 1853.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-small-font-size\">&#8211; Agradecementos a Lino Vilas (Orto\u00f1o &#8211; Ames), pola s\u00faa axuda e informaci\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Don Manuel Antonio Vilacova Garc\u00eda, cura p\u00e1rroco de carreira dende o 1849 ata o 1884, chegou \u00e1 parroquia no mes de outubro do ano 1847 exercendo de ec\u00f3nomo, e as\u00ed estivo ata o ano 1849 no cal pasou a dirixir a mesma. Era natural da parroquia de San Xo\u00e1n de Orto\u00f1o, en Ames. Mentres foi&#8230; <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/carreira.info\/blog\/2025\/05\/01\/o-cura-vilacova-e-o-cobro-das-oblatas\/#more-1373\">Seguir lendo &rarr;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1375,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-1373","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-relixion","clear"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1373","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1373"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1373\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1451,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1373\/revisions\/1451"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1375"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1373"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1373"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/carreira.info\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1373"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}